Powołanie albertyńskie jest wezwaniem Jezusa do wspólnotowego kroczenia za Nim po drodze rad ewangelicznych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Zakłada ono ciągłą troskę o pogłębianie miłości ku Niemu oraz odnajdywanie Boga w drugim człowieku, któremu ochoczo przychodzimy z pomocą.
Jak dołączyć do Zgromadzenia Braci Albertynów?
Dołączenie do Zgromadzenia Braci Albertynów to proces długi, trwający kilka lat. Ma on na celu stopniowe przygotowanie Cię do ostatecznego złożenia ślubów i rozpoczęcia życia poświęconego posłudze ubogim i potrzebującym.
W procesie tym możemy wyróżnić cztery najważniejsze etapy:
- Czas postulatu – okres trwający minimum pół roku, w trakcie którego bracia bliżej poznając albertyńską posługę, rozeznają swoje powołanie. Miejscem postulatu jest dom w Krakowie.
- Nowicjat – raz do roku. Rozpoczyna się on uroczystym przywdzianiem habitu. Jego miejscem jest pustelnia na Kalatówkach w Zakopanem. Przez dwa lata poznają tam bracia zasady życia zakonnego, pogłębiają swoją więź z Bogiem. Przygotowują się w ten sposób do całkowitego oddania się Jemu przez złożenie pierwszych czasowych ślubów zakonnych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
- Juniorat – sześcioletni okres, w którym łącząc modlitwę z pracą, realizują charyzmat posługi ubogim w różnych domach Zgromadzenia. Jednocześnie poszerzają swoje wykształcenie i umiejętności w ramach albertyńskiego posłannictwa (teologia, pedagogika, resocjalizacja, psychologia, pielęgniarstwo, praca socjalna).
- Złożenie ślubów wieczystych – poprzednie etapy przygotowują Cię do tej ostatecznej, bardzo ważnej i odpowiedzialnej decyzji, jaką jest złożenie ślubów wieczystych.
Zasadniczo bracia nie przyjmują święceń kapłańskich. Takie oddanie się Bogu daje większą wolność do czynnej miłości Jezusa w najuboższych i wzywa do gorliwej, codziennej troski o życie duchowe. Eucharystia, modlitwa liturgiczna, medytacja, dni skupienia i rekolekcje dają tej miłości ciągle nowe, piękniejsze oblicze.
Kandydaci na Błogosławionych
24 maja 2011 w Pelplinie zakończono polski etap procesu beatyfikacyjnego drugiej grupy męczenników II wojny światowej. W grupie 122. kandydatów do chwały ołtarzy znajdują się również bracia naszego Zgromadzenia.
Brat Wincenty Józef Wolniarski
Urodził się 21 stycznia 1874 roku w Stradowie, w powiecie pińczowskim. Do Zgromadzenia Braci Posługujących Ubogim wstąpił w roku 1900 przyjęty przez samego założyciela św. Brata Alberta. Śluby wieczyste złożył w dniu 19 marca 1934 roku. W Zgromadzeniu pełnił funkcje wychowawcze ubogiej młodzieży, przełożonego zakładów wychowawczych. Dwukrotnie był wybierany na stanowisko przełożonego generalnego Zgromadzenia. Podczas pełnienia drugiej kadencji został zaaresztowany przez gestapo w dniu 13 stycznia 1940 roku w Krakowie w Zakładzie Wychowawczym dla chłopców prowadzonym przez Zgromadzenie przy ul. Kościuszki 86. Przeszedł przez kilka więzień i obozów, w których był poddawany różnym aktom przemocy i okrucieństwa. Wreszcie osadzono go w obozie koncentracyjnym w Dachau. W dniu 11 czerwca 1942 r. został wywieziony transportem inwalidów i zagazowany w dniu 2 lipca 1942 r. w święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.
Brat Wincenty wzrastał w szkole duchowości św. Brata Alberta, dlatego odznaczał się szczególną ufnością w Bożą Opatrzność oraz żywym nabożeństwem do Matki Najświętszej. Swoją miłością i troską otaczał braci, ubogich a szczególnie ubogie dzieci i młodzież, których pragnął wychowywać na wzorowych katolików i sumiennych i prawych synów ojczyzny.
Brat Serafin Józef Zwoliński
Urodził się 16 października 1879 roku we wsi Poskwitów pow. Miechów. Do Zgromadzenia Braci Posługujących Ubogim został przyjęty w roku 1902 przez św. Brata Alberta. Śluby wieczyste złożył w dniu 20 marca 1934 r.
Szczególne rysy jego osobowości i duchowości ukształtowane zostały przez Świętego Założyciela w szkole miłosiernej i pokornej służby Chrystusa Dobrego i Miłosiernego Pasterza. Jako kwestarz w swojej pokornej posłudze troszczył się o utrzymanie ubogich. Mianowany mistrzem nowicjuszy zabiegał o ich rozwój duchowy, wszczepiając w nich gorącą i ufną miłość do Jezusa i troskę o ubogich.
Zaaresztowany przez gestapo w dniu 20 stycznia 1940 roku w Krakowie w Zakładzie Wychowawczym dla chłopców prowadzonym przez Zgromadzenie przy ul. Tynieckiej 18. Przebywał w kilku więzieniach i obozach koncentracyjnych. Ukoronowaniem życia brata Serafina pełnego pokory i czynnej miłości Boga i bliźnich, była jego apostolska działalność i ogromna troska o zbawienia dusz współwięźniów obozu w Oświęcimiu. Wbrew nadziei zachęcał do ufności w Miłosierdzie Boże, propagując to nabożeństwo. Poprzez swoją działalność wielu nakłonił do przyjęcia sakramentu pokuty i doprowadził do nawrócenia.
Przewieziony do obozu w Dachau w dniu 11 grudnia, zmarł z wycieńczenia 26 grudnia 1940 roku w święto św. Szczepana pierwszego męczennika.
Modlitwa o beatyfikację
Wszechmogący i miłosierny Boże, racz obdarzyć chwałą Świętych Twoje Sługi Braci Serafina i Wincentego, którzy poświęcili swoje życie w służbie potrzebującym i opuszczonym w Zgromadzeniu Braci Albertynów Posługujących Ubogim. Trwając w zjednoczeniu z Tobą, stali się heroicznymi świadkami wiary, oddając swoje życie w ofierze miłości ku Tobie, mężnie znosząc udręki więzienia i obozów koncentracyjnych. Przez ich wstawiennictwo umocnij naszą wiarę, nadzieję i miłość na drodze naszego życiowego powołania i udziel nam łaski ……, o którą z ufnością prosimy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, Chwała Ojcu…